“ข้าฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ ข้ากลับมาสู่สภาวะสูงสุดแล้ว” หยุนวู่เฟิงหัวเราะเสียงดัง เขาสังเกตเห็นผิวที่ซีดของเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็วและรอยยิ้มของเขาก็หายไปอย่างฉับพลัน เขาก้มล ลงและถามด้วยความเป็นห่วงว่า “สหาย อาการของเจ้าในตอนนี้เป็นอย่างไร ? ”
เจี้ยนเฉินส่ายหัวและพูดว่า “ข้าสบายดี พลังวิญญาณของข้าเพิ่งพร่องไป ข้าจึงต้องการเวลาพักฟื้น”
“โอ้ พลังวิญญาณรึ ? นั่นจะกู้คืนได้ช้ามาก” หยุนวู่เฟิงไม่สบายใจ เขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่าพวกเขาทั้งสองคนยังไม่รอดพ้นจากอันตรายอย่างแท้จริง
“ข้ามีวิธีที่จะฟื้นฟูพลังวิญญาณอย่างรวดเร็ว แต่ข้าต้องการเวลา” ด้วยเหตุนี้ เจี้ยนเฉินจึงหลับตาลงอีกครั้งโดยจดจ่อกับการฟื้นพลังวิญญาณของเขา
เช่นนั้น อีกสามวันผ่านไป และในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ฟื้นพลังเล็ก ๆ น้อย ๆ จากพลังวิญญาณที่หมดสิ้น ตอนนี้เขาสามารถใช้พลังวิญญาณของเขาได้เล็กน้อย
เขาเอาป้ายออกมาจากแหวนมิติทันทีและฉีดเศษเสี้ยวเล็ก ๆ แห่งพลังวิญญาณของเขาเข้าไป
