เจี้ยนเฉินตระหนักถึงข้อเท็จจริง จากนั้นเขาก็พูดกับหยุนวู่เฟิงว่า “ผู้อาวุโส โปรดรอสักครู่ ข้าจะกลับมาทันที” ด้วยเหตุนี้เจี้ยนเฉินจึงจากไปอย่างกะทันหัน
“เจ้าพยายามจะทำอะไร ? ” หยุนวู่เฟิงสัมผัสได้ถึงแสงที่คมชัดผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน ราวกับว่าเขารับรู้อะไรบางอย่าง เขาตื่นตระหนกในใจทันที
เจี้ยนเฉินหยุดและพูดว่า “ถ้าข้าต้องการช่วยท่าน เห็นได้ชัดว่าข้าต้องตัดเถาปีศาจใต้พิภพก่อน แต่ด้วยลักษณะเฉพาะของเถาวัลย์ ข้าจะไม่สามารถตัดมันได้ในระยะเวลาอันสั้น อีกทั้งพวก กเขายังได้ดัดแปลงเถาวัลย์ ผู้เชี่ยวชาญของโถงเทพจันทราจะทราบทันทีที่ข้าสัมผัสมัน”
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขามองย้อนกลับไปที่หยุนวู่เฟิง “เมื่อเทียบกับการรอให้ขั้นบรรพกาลที่เร่งรีบเข้ามาเมื่อพวกเขาพร้อม การจู่โจมพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัวจ จะไม่ดีกว่าหรือ ? ”
“พวกเขาเป็นแกนนำของโถงเทพจันทรา เฮ้อ ตามใจเจ้า ทำตามที่เจ้าเห็นสมควรละกัน” หยุนวู่เฟิงพบว่าสิ่งนี้ค่อนข้างจะยอมรับได้ยาก แต่ในไม่ช้าเขาก็นึกขึ้นได้บางอย่างและถอนหายใจยาว เขาไม่พูดอะไรอีก
