เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่าเหอเถียนฉีนั้นเป็นมิตรมากกว่าเดิมตั้งแต่ที่กลับออกมาจากเผ่ากระเรียนสวรรค์
แต่เขาไม่ได้แปลกใจ เพราะเขาเข้าใจค่าของดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างดี เผ่ากระเรียนสวรรค์นั้นชัดแล้วว่าให้ของตอบแทนเขากลับมามหาศาลเพื่อแลกกับดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ 3 ชั่ง
เป้าหมายของเขาชัดแล้วว่าใช้โอกาสนี้เพื่อช่วยเหอเฉียนเฉียน
ด้วยยาควบแน่นโลหิตระดับเทพพวกนี้ เจี้ยนเฉินก็ไม่อยากจะอยู่ที่นั่นต่อ เขาได้ลาเหอเถียนฉี ก่อนจะรีบจากไป เขาไม่ได้รีบเรียนรู้การเล่นแร่แปรธาตุจากบรรพชนเผ่ากระเรียนสวรรค์ เพราะมันมีเรื่องสำคัญกว่านั้นที่เขาต้องไปจัดการ
เขาต้องฟื้นฟูแก่นเลือดบรรพกาลของตน !
เจี้ยนเฉินใช้หน้ากากเพื่อปกปิดพลังของตัวเองก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งอยู่หลายครั้งบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกด้วยกฎมิติ สุดท้ายเขาก็ได้เข้าไปในเมืองที่คึกคักด้วยโฉมหน้าใหม่และได้เข้าพักที่โรงเตี๊ยม เขาวางแผนที่จะฟื้นฟูแก่นเลือดบรรพกาลที่นี่
การซ่อนตัวในหมู่ผู้คนนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนการได้บ่มเพาะในป่า ไม่มีที่ไหนปลอดภัยเท่าที่นี่อีกแล้ว
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้เข้าเก็บตัวและฟื้นฟูตัวเอง เขากินยาควบแน่นโลหิตระดับเทพทีละเม็ด
