บเทพค่อย ๆ สลายลงไป
“คุณหนู มีของบางอย่างส่งมาจากเมืองศักดิ์สิทธิ์ด้านนอก ผู้อาวุโสที่ประจำอยู่ที่นั่นได้สั่งให้ส่งมันให้กับท่าน ของนี่ได้รับการตรวจสอบแล้ว มันไม่มีอะไรผิดปกติ”
ตอนนั้นสาวใช้คนสนิทของเหอเฉียนเฉียนได้ส่งกล่องไม้ให้กับเหอเฉียนเฉียน
การที่เพิ่งใช้ทักษะระดับเทพไปนั้นทำให้เหอเฉียนเฉียนเหมือนจะหอบ นางปาดเหงื่อและเปิดกล่องไม้ออกด้วยท่าทีไม่สนใจ
ป้ายของเผ่ากระเรียนสวรรค์วางอยู่ในกล่องไม้นั่น
เมื่อเหอเฉียนเฉียนเห็นป้ายนั้น ท่าทีเฉยชาของนางก็หายไปทันที ตาของนางหรี่ลงก่อนจะจ้องไปที่ป้ายนั่น ป้ายของเผ่ากระเรียนสวรรค์นั้นดูเหมือนกันหมด แต่อันที่จริงแล้วมันมีบา างอย่างที่แตกต่างกันออกไป พวกเขาสามารถบอกได้วว่าใครเป็นเจ้าของป้ายนี้ได้ผ่านความต่างเล็กน้อยเหล่านั้น
ผลก็คือเหอเฉียนเฉียนตระหนักได้ทันทีที่เห็นป้ายจารึกนั้นว่าเป็นของนาง
แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเหอเฉียนเฉียนได้ให้ป้ายนี้ไปเมื่อไม่กี่ร้อยปีก่อน !
เหอเฉียนเฉียนจับป้ายเอาไว้แน่นพร้อมตกอยู่ในความสับสน อารมณ์ของนางซับซ้อนขึ้นมาทันที
ผ่านไปสักพัก เหอเฉียนเฉียนก็หันกลับและออกจากสนามฝึกไปโดยไม่พูดอะไร 1 ชั่วยามต่อมานางก็ได้ออกจา