พกาลอยู่เงียบ ๆ
แม้ว่าเขาจะได้ยามาหลายหมื่นเม็ดแต่มันก็ใช้ได้ไม่นาน เจี้ยนเฉินกลืนมันหมดแทบในพริบตา สุดท้ายผ่านไป 3 เดือน เจี้ยนเฉินก็กินยาที่ได้มาจนหมด
ผลลัพธ์ที่ได้มานั้นทำให้เจี้ยนเฉินผิดหวังอย่างมาก ยาระดับเทพขั้นต้นกว่า 40 เม็ด, สมบัติสวรรค์ระดับเทพรวมกับยาระดับเซียนขั้นสูงสุดหลายหมื่นเม็ดนั้นทำให้เขาควบแน่นแก่นเลือดบรรพากลได้แค่ 20 หยด
“ข้าเสียแก่นเลือดบรรพกาลไปจำนวนมาก ก่อนหน้านี้ข้าใช้มันเกือบหมด ดังนั้นมันจึงยากที่ข้าจะฟื้นฟูตัวเองได้” เจี้ยนเฉินยอมแพ้ในการควบแน่นแก่นเลือดบรรพกาล เพราะเขาเข้าใจว่าเขาต้องไปยัง 1 ใน 49 ที่ราบใหญ่หากต้องการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์
เขาได้ใช้เวลาที่เหลือในการศึกษาวิถีเล่นแร่แปรธาตุ ไม่นานเขาก็จะสามารถทำยาร้อยเท่าทะลวงขั้นราชาเทพขึ้นมาได้ดีกว่าเก่า
ยานอวกาศนี้บินผ่านจักรวาลแต่มันไม่ได้เป็นการเดินทางที่ราบรื่น พวกเขาได้พบกับสัตว์อสูรมิติอยู่นับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ไม่ได้เจอกับภัยที่เทียบเท่ากับขั้นบรรพกาลได้ ดังนั้นพวกขั้นอสงไขยบนยานก็สามารถจัดการปัญหาพวกนี้ได้อย่างง่ายดาย
เจี้ยนเฉินยังอยู่บนยานและทำความเข้าใจวิถีเล่นแร่แปรธาตุ เขาไม่ได้สนใจเรื่องภายอก ยานอว
