กาศนี้มีคุณภาพที่สูงและเดินทางได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่ตอนที่เขาเดินทางด้วยตัวเองก็ยังเร็วกว่ายานอวกาศไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะเก็บแรงเอาไว้
ก่อนที่เขาจะรู้ตัว ยานอวกาศก็ได้บินมากกว่า 2 ปีในอวกาศรอบนอก สุดท้ายยานก็ได้สั่นไหวและออกจากมิติภายนอกเข้าสู่ดินแดนแห่งหนึ่ง
“สหายเจียงหยาง เรามาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกแล้ว” ทันทีที่ยานลงจอด ผู้อาวุโสชีก็ได้มาหาเจี้ยนเฉินและพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ยานอวกาศของเราจะหยุดที่ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกครึ่งเดือนก่อนจะเดินทางสู่ที่หมายต่อไป ข้าถาม สหายเจียงหยางว่าจะเดินทางกลับเราต่อหรือคิดจะอยู่ที่ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ? ”
“ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกรึ ? เรามาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกแล้วรึ ? ” เจี้ยนเฉินผงะ ระหว่างที่เขาใช้เวลาบนยานอวกาศนี้ เขาไม่รู้เลยว่าที่หมายมันคือที่ใด
เขาไม่คิดเลยว่ายานนี่จะมายังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
ตอนนั้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับศาลาเทพน้ำแข็ง, โถงเทพจันทราและเผ่ากระเรียนสวรรค์รวมถึง เจียงหยางหมิงเยว่, นางฟ้าเฮายู่ และเหอเฉียนเฉียน ก็โผล่ขึ้นมาในหัวเจี้ยนเฉิน
