ฟางจิงส่งเสียงหัวเราะ การจ้องมองของนางที่มีต่ออาซานเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบัง “แค่เจ้า ? และเจ้าคิดว่าเจ้าสามารถใช้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ของนิพพานอมตะเที่ยงแท้ได้ห หรือ ? เจ้าอาจจะยังไม่เข้าใจอย่างแท้จริงว่าเจ้ากับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่มีความเชื่อมโยงกันอย่างไร”
“ตั้งใจฟัง พวกเจ้าทั้งสี่มีต้นกำเนิดมาจากปราณกระบี่เท่านั้น เจ้าสามารถพูดได้ว่าเป็นปราณกระบี่ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยนิพพานอมตะเที่ยงแท้ และเจ้าสามารถพูดได้ว่าเป็นปราณกระบ บี่ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ ผลที่ตามมาคือนิพพานอมตะเที่ยงแท้และกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เล่มจึงถือได้ว่าเป็นอาจารย์ของเจ้า ซึ่งค่อนข้างพูดได้ว่าต่อห หน้ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของนิพพานอมตะเที่ยงแท้ เจ้าสามารถถูกมองว่าเป็นทาสเท่านั้น”
ฟางจิงหยุดชั่วคราวราวกับว่านางรู้สึกว่ามันค่อนข้างไม่เหมาะสมที่จะเรียกพวกเขาว่าทาส ดังนั้นนางจึงแก้ไข “บางทีผู้ใช้กระบี่จะเหมาะสมกว่าเล็กน้อย”
“เนื่องจากเป็นเช่นนั้น จุดสำคัญของการกลับไปและกลายเป็นทาสคืออะไร ? ” อาซานผิดหวังมาก
