“เพราะจิตวิญญาณกระบี่ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ยังคงอยู่และพวกมันยังอยู่ในสภาพสูงสุด หากเจ้าไปที่โลกอมตะ เจ้าจะได้รับการปกป้องจากกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่อย่างชัดเจน เจ้าคิ ดหรือไม่ว่ามีผู้เป็นอมตะกี่คนในโลกอมตะที่เต็มใจที่จะเป็นทาส เพื่อที่พวกเขาจะมีชีวิตที่สูงส่งอย่างที่พวกเขาสามารถพึ่งพาได้ เพียงแต่จะไม่พบโอกาสเท่านั้น” ฟางจิงหัวเราะ
“องค์หญิงใหญ่ ท่านเคยเห็นนิพพานอมตะเที่ยงแท้มาก่อนหรือไม่ ? ” อาต้าถาม
ฟางจิงส่ายหัว “นิพพานอมตะเที่ยงแท้ได้จากไปนานแสนนานแล้ว ตอนนั้นข้ายังไม่ได้เกิดมาด้วยซ้ำ ข้าอาจไม่เคยเห็นนิพพานอมตะเที่ยงแท้มาก่อน แต่ข้ารู้มากมายเกี่ยวกับตำนานและการกระทำ อันมากมายเกี่ยวกับเขา”
ทันทีที่นางพูดไปถึงตรงนั้น ดวงตาของฟางจิงก็หรี่แคบลงและนางก็คำรามทันที “ผู้เชี่ยวชาญมาที่นี่ ! บัดซบ ! ”
พี่น้องทั้งสี่มีสีหน้าเปลี่ยนไปและหยุดพูดทันที
สำหรับฟางจิง นางหลับตาและนั่งลงโคจรพลังแห่งกฎอย่างระมัดระวังและทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อซ่อนสถานที่แห่งนี้
เหลยหยุนเดินผ่านไปอย่างสบาย ๆ นอกรอยแยกเชิงพื้นที่ ประสาทสัมผัสอันทรงพลังของเขาแผ่ออกมาอย่างเต็มกำลังตรวจสอบพื้นที่ทุกนิ้วอย่างใกล้ชิด
