เพียง 2 เค่อ เหลยหยุนก็ค่อย ๆ เดินทางออกไปในระยะไกล เขาไม่ได้ค้นพบทวีปที่ถูกทำลายที่ซ่อนอยู่ในรอยแยกเชิงพื้นที่
อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงนี้ไม่ได้เป็นกำลังใจให้ฟางจิง นางกลายเป็นคนเคร่งขรึมและบ่นพึมพำกับตัวเองว่า “สถานที่แห่งนี้จะถูกค้นพบไม่ช้าก็เร็ว ดูเหมือนว่าเราจะอยู่ที่นี่ได้ไม่นานน นัก” ฟางจิงมองไปที่ร่องรอยของ จอมปราชญ์สูงสุดที่อยู่ใกล้ ๆ และในพริบตานางได้ได้เข้าไปแล้ว
ส่วนพี่น้องทั้งสี่ไม่ได้ย่างกรายเข้าไปที่นั่น เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่ามีโอกาสซ่อนอยู่ภายใน แต่พวกเขาก็รู้ด้วยว่าควรปฏิบัติตัวอย่างไร เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะไม่ต่อต้านกับฟางจิ งในเรื่องนี้
ฟางจิงไม่ได้อยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน นางโผล่ออกมาอย่างรวดเร็วและส่ายหัวและถอนหายใจ “ที่นี่เห็นได้ชัดว่าถูกทิ้งไว้ข้างหลังก่อนที่โลกอมตะจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ เวลาผ่านไปนานเกินไป แล้วสิ่งของมากมายที่อยู่ภายในได้ถูกกัดเซาะไปตามกาลเวลา แม้ว่าจะมีมรดกที่ไม่สามารถทำลายได้ แต่มรดกนี้จะได้รับการสืบทอดโดยผู้ที่ถูกกำหนดให้ได้รับเท่านั้น”
“มรดกของจอมปราชญ์สูงสุดไม่สามารถยึดครองได้ด้วยการบังคับ”
