ผู้อาวุโสลมตกใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกลับมามีสติได้ในท้ายที่สุด เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และค่อย ๆ สงบลง หลังจากนั้นการจ้องมองของเขาที่มีต่อเจี้ยนเฉินก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่าง ท่วมท้น
มันเป็นสายตาแบบไหนกันนะ ?
ดูเหมือนว่าเขากำลังมองสัตว์ประหลาด แต่ก็เหมือนกับว่าเขาเพิ่งพบดินแดนใหม่ มันเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความไม่อยากจะเชื่อในรูปแบบต่าง ๆ
“จะ-เจ้าทำสำเร็จได้อย่างไร ? ” ผู้อาวุโสลมถาม
“เมื่อข้าผสานเข้ากับกระบี่ครั้งล่าสุด ข้าได้รับผลกระทบจากพลังบรรพกาล แต่ท้ายที่สุดข้าก็ไม่ตาย ตอนนั้นเองที่พลังบรรพกาลได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของข้า” เจี้ยนเฉินไม่ได้ซ่อน นอะไรและบอกความจริงออกมา ขณะที่เขาเข้าใจบางอย่างเช่นนั้น มันก็สามารถใช้ได้เพียงแต่กับเขาเท่านั้น มันไม่อาจทำตามได้
“หลอมรวมกับกระบี่….หลอมรวมกับกระบี่….เจ้านายคนก่อนของกระบี่ม่วงฟ้าตายเพราะหลอมรวมกับกระบี่…” ผู้อาวุโสลมพึมพำ ราวกับว่าเขากำลังนึกถึงเรื่องตำนานในอดีตบางอย่าง เขาเ เต็มไปด้วยความงงงวย
