“คารวะ ผู้อาวุโสลม ! ” เจี้ยนเฉินเก็บแกนเนื้อกุสต้าออกไปและป้องมือทักทายชายชราทันที
ผู้อาวุโสลมไม่พูดอะไร แต่เขากลับผายมือและแกนเนื้อกุสต้าที่เจี้ยนเฉินเพิ่งจะเก็บเข้าไปในแหวนมิติก็ปรากฏอยู่ในมือของผู้อาวุโสลมทันที
ผู้อาวุโสลมจ้องมองไปที่แกนเนื้อในมือของเขาและสายตาของเขาก็เปลี่ยนไปชั่วขณะ เขาพึมพำเบา ๆ ด้วยเสียงที่แหบแห้งกว่า “กุสต้า…หลังจากนั้นหลายปีข้าก็ยังพบร่องรอยของเจ้า…. .”
อารมณ์ของผู้อาวุโสลมแปรปรวนเล็กน้อย เขามองไปที่แกนเนื้อกุสต้าชั่วขณะจากนั้นเขาก็มองมาที่เจี้ยนเฉิน เขาพูดด้วยเสียงแหบแห้งว่า “เจ้าเอาแกนเนื้อกุสต้ามาจากไหน ? ”
ลึกลงไปใต้ดินในที่ราบรกร้าง….” เจี้ยนเฉินเริ่มอธิบายทุกสิ่งที่เขาเห็นในใต้ดินบนที่ราบรกร้างโดยไม่เก็บงำใด ๆ รวมถึงการมาถึงของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิต เขาไม่ได้ปิดบังอะ ะไรไว้เลยแม้แต่น้อย
อย่างก็ตามเมื่อเขาถึงนึกพลังที่กดดันซึ่งอธิบายไม่ได้ของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตที่มอบให้เขาครั้งแรกที่เขากัน เขาก็อดตัวสั่นจากส่วนลึกของวิญญาณไม่ได้
