เมื่อไปถึงตอนนั้น เศษเสี้ยวแห่งความไม่พอใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเฉินเจี้ยน แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นความเห็นอกเห็นใจและเจ็บปวด
เมื่อใดก็ตามที่ผู้อาวุโสลมได้สติ เขาจะใช้เวลาทั้งหมดเพื่อชี้แนะเส้นทางการบ่มเพาะและสอนทักษะที่ยอดเยี่ยมมากมายให้
เฉินเจี้ยนเริ่มทำตัวเป็นศิษย์-อาจารย์กับผู้อาวุโสลมมานานแล้ว
ทำให้ผู้อาวุโสลมในสายตาของเฉินเจี้ยนนั้นเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมผู้อาวุโสลมถึงเป็นเช่นนี้ ? และเราจะช่วยเหลืออะไรท่านได้บ้าง ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขาเข้าใจลึกๆว่าการทิ้งปัญหาในการจัดสรรผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี ให้กับเฉินเจี้ยน ผู้อาวุโสลมก็ได้อนุญาตให้ผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีนี้ให้กับจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์
ไม่อย่างนั้นของด้วยของล้ำค่าที่มีแค่ผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีเพียงอย่างเดียวก็ไม่อาจทำให้จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ได้ครอบครอง แม้ว่าเฉินเจี้ยนจะบอกว่ามันไม่มีประโยชน์กับ เขาก็ตาม
เจี้ยนเฉินรู้สึกขอบคุณสำหรับความเมตตาของผู้อาวุโสลม ถ้าเป็นไปได้เขาคิดที่จะตอบแทนการช่วยเหลือของอาวุโสสายลมสำหรับผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถี
