เด็กไร้หัวใจเหลือบมองเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งและพูดว่า “แม้ว่าบางคนในโลกเซียนจะรู้เรื่องนี้ แต่พวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่ยืนอยู่ที่จุดสูงสุด ในสายตาของพวกเขา ชะตากรรมของเผ่าดาวทมิฬนั้นไม่สำคัญ พวกเขาไม่เชื่อว่าเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอเช่นนี้จะคุ้มค่ากับความสนใจของพวกเขาเลย สำหรับผู้ที่อยู่ในขอบเขตแห่งการบ่มเพาะระดับล่างก็มีเจ้าที่เป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้”
“เจ้าเป็นคนฉลาดหลักแหลม เห็นได้ชัดว่าเจ้ารู้ว่าอะไรที่เปิดเผยได้และอะไรที่ทำไม่ได้…” เด็กไร้หัวใจกล่าวโดยมีนัยยะที่เป็นคำขู่ เขายิ้มเล็กน้อยอย่างมีเลศนัยขณะที่เขาคิดกับตัวเอง “ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเองคงจะไม่มีโอกาสเข้าสู่โลกดาวทมิฬเป็นครั้งที่ 2…”
เด็กไร้หัวใจกลับสู่โลกเซียนอย่างรวดเร็วพร้อมกับเจี้ยนเฉิน เขานำเจี้ยนเฉินเดินทางไปด้วยตัวเอง พาเขาข้ามผ่านมิติอวกาศที่ไม่มีที่สิ้นสุดด้วยความเร็วที่น่ากลัว พวกเขาเดินทางตรงดิ่งไปข้างหน้าและหยุดเมื่อมาถึงด้านนอกของที่ราบเมฆา
