“ทำให้เราจ่ายค่าตอบแทนในราคาที่เหมาะสมสำหรับทุกสิ่งที่เราทำไปหรือ ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…” จักรพรรดิดาวทมิฬดูเหมือนจะได้ยินเรื่องตลกที่ตลกที่สุดในโลก เขาหัวเราะออกมาอย่างอิสระ “คนน นอก ทำไมเจ้าไม่ดูคนในตระกูลของข้าก่อนที่จะมองโลกนี้ บอกข้าหน่อยว่าเผ่าของข้าทำอะไรผิดหรือ ? เผ่าของข้าก่ออาชญากรรมร้ายแรงอะไรบ้าง ในท้ายที่สุด รุ่นแล้วรุ่นเล่าของบรรพบ บุรุษของข้าและตระกูลของข้าทุกรุ่นที่สืบทอดมาหรือจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป”
“ถูกต้อง บรรพบุรุษของเผ่าดาวทมิฬของเราเคยบาดหมางใจกับจิตวิญญาณไม้ แต่ความเป็นปฏิปักษ์ทั้งหมด ความเกลียดชังทั้งหมดมาจากบรรพบุรุษของเราเพียงอย่างเดียว พวกเราคนรุ่นหลังได้ทำอะ ะไร ? เราทำผิดอะไร ? แต่เราเป็นคนที่ติดอยู่ที่นี่มาหลายชั่วอายุคน … ”
“และเจ้าทราบหรือไม่ว่าคนของตระกูลของเรานับไม่ถ้วนตั้งแต่เกิดจนตายจะไม่มีวันก้าวไปสู่โลกภายนอก พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าโลกภายนอกมีสีสันเพียงใด ทุกคนรู้ดีว่าโลกภายนอกนั้นงดงามเพ พียงใด พวกเขายังรู้ว่าการบ่มเพาะในโลกภายนอกนั้นง่ายเพียงใด…”
