“ในเผ่าดาวทมิฬของเราไม่มีใครที่ไม่อิจฉาโลกภายนอก ทุกคนโหยหาโลกภายนอก แต่จะทำอย่างไรได้ พวกเขาทั้งหมดถูกขังอยู่ในโลกขนาดเล็กนี้โดยจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้ ไม่สามา ารถจากไปได้ตลอดชีวิต ท้ายที่สุดพวกเขาก็จากไปได้ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความเสียใจและโหยหาโลกภายนอก…”
การจ้องมองจากร่างของจักรพรรดิดาวทมิฬค่อย ๆ คมชัดขึ้น เขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและกัดฟันแน่น “คนนอก ช่วยบอกข้าทีว่าพวกเราลูกหลานทำผิดอะไรที่พวกเราต้องถูกกักขังที่นี่ตลอดไ ไปโดยจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้ เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีสถานะสูงส่ง แต่เขาก็เป็นคนขี้ขลาดและใจแคบและมีความเกลียดชังต่อบรรพบุรุษของเราไปสู่ลูกหลานที่ไร้เดียงสาของเรา”
