“ฮ่าฮ่าฮ่า เผ่าดาวทมิฬ ข้าอยากจะดูว่าเจ้าจะทำลายข้าก่อนหรือข้าจะทำลายเผ่าของเจ้าก่อน….” หลังจากที่ทำลายเมืองอื่น ๆ แล้ว เจี้ยนเฉินก็หายไปขณะที่เขาหัวเราะออกมาเสียงดังและป ปล่อยให้จักรพรรดิดาวทมิฬและคนระดับสูงไว้
พวกเขาลอยอยู่เหนือเมืองใหญ่ที่ว่างเปล่าด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวจากความโกรธ เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับความโกรธที่ไม่อาจควบคุมได้ พวกเขารู้สึกว่าไร้พลังอย่างมาก
แม้แต่จักรพรรดิดาวทมิฬที่เชื่อว่าตัวเองนั้นไร้พ่ายในขั้นเดียวกันก็รู้สึกพ่ายแพ้อย่างยับเยิน
“เขาทำลายเมืองได้เร็วขึ้นและเร็วขึ้น หากยังคงทำต่อไป เมืองใหญ่มั้งสามสิบหกเมืองอาจจะถูกทลายก่อนที่คำสาปจะสังหารเขา” จ้าวศาลาหนึ่งพูดอย่างเครียด ๆ จากการทำลายเมืองใหญ่ ๆ กว่ายี่สิบเมือง จำนวนคนที่เสียชีวิตในช่วงเวลาสั้น ๆ เพิ่มขึ้นถึงพันล้านคนแล้ว ตอนนี้เจี้ยนเฉินได้กลายเป็นปีศาจในสายตาของพวกเขาแล้ว
“ฝ่าบาท เราไม่อาจหยุดเขาได้อีกต่อไป เราควรจะทำอย่างไรต่อ….” หัวหน้าศาลาที่เจ็ด เก็ตตี้ พูดด้วยสีหน้าที่ขมขื่น
