ในบรรดาหัวหน้าศาลาทั้งสิบคน เขาเกลียดคนนอกมากที่สุดและจิตสังหารที่เขามีต่อเจี้ยนเฉินนั้นรุนแรงอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แต่ตอนนี้เขามีอาหารมือเท้าเย็นอย่างแท้จริง เขา รู้สึกกลัวแล้ว
“เขามีกฏมิติ แม้ว่าเราจะมีเมืองใหญ่เหลืออยู่เพื่อร่ายคำสาปก็ตาม ตราบใดที่เราไม่ฆ่าเขาทิ้งทั้งหมด แม้ว่าเขาจะเหลือเพียงแค่หัว เขาก็มีโอกาสที่จะหลบหนี สำหรับเผ่าของเรา เราจ จะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เกี่ยวข้องด้วยเมืองใหญ่ที่เหลืออยู่และชีวิตกว่าพันล้านของคนของเผ่าเรา” หัวหน้าศาลาที่สองพูดขึ้นเช่นกัน เมื่อทุกอย่างกลายเป็นเช่นนี้ หัวหน้าศาลาทั้งห หมดกำลังคิดถึงแผนสำรอง
พวกเขาทุกคนสามารถบอกได้ว่าหากยังคงทำต่อไป คนนอกอาจจะไม่ตาย แต่เผ่าของเขาก็เผชิญหน้ากับการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์
จักรพรรดิดาวทมิฬกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าไปที่ฝ่ามือของเขาอย่างลึก เมื่อมองดูใกล้ ๆ ก็จะเห็นว่าเขาตัวสั่นเบา ๆ
นี่เกิดจากความโกรธจริง ๆ ความเกลียดชังและจิตสังหารของจักรพรรดิดาวทมิฬที่มีต่อเจี้ยนเฉินได้มาถึงจุดที่สามารถทำลายสวรรค์และล้างโลกได้ตั้งนานแล้ว
