กฝ่ามือ” ตอนนั้นเจี้ยนเฉินคิดถึงปัญหาต่าง ๆ ที่เขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน ยิ่งเขาคิดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสงสัยและสับสนมากเท่านั้น
“หรือว่าบางทีเด็กไร้หัวใจจะเป็นปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งโลกของเผ่าดาวทมิฬ ? ” ตอนนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็คิดถึงทฤษฎีที่ตลกอันหนึ่ง ปัญหามากมายในตอนนี้เขาไม่อาจจะตอบมันได้ในทั นที
“ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งโลกและปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์แต่เดิมแล้วอยู่ด้วยกัน หากเด็กไร้หัวใจเป็นปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งโลก งั้นเขาก็น่าจะมีต้นกำเนิดเดียวกับปราชญ์ผู เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ตรงหน้าข้า หากเป็นเช่นนั้น ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ก็ต้องรู้ว่าเด็กไร้หัวใจได้ส่งข้ามาเพื่อหยุดพิธีของเผ่าดาวทมิฬ ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรร รค์รู้ดีว่าข้าทำงานเพื่อต่อต้านเผ่าดาวทมิฬ แต่เขาไม่คิดจะหยุดข้า เขากลับเมินเฉย ทั้งหมดนี้สรุปได้ว่าการหยุดพิธีของเผ่าดาวทมิฬนั้นไม่ใช่แค่ความคิดของเด็กไร้หัวใจ แต่ยั
