งเป็นความคิดของ ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ด้วย…”
“หากเป็นตามทฤษฎีที่ข้าคิดไว้จริง ๆ แล้ว งั้นมันก็อธิบายได้อย่างดีว่าทำไมปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ถึงยังเงียบอยู่แม้ว่าจะรู้ตัวตนของข้า นั่นเพราะปราชญ์ผู้เที่ยงธรร รมแห่งสวรรค์ไม่ต้องการให้พิธีของเผ่าดาวทมิฬสำเร็จเช่นกัน …”
ยิ่งเจี้ยนเฉินคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งมีความคิดที่น่ากลัวโผล่มาในหัว แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังคิดว่าความคิดเหล่านี้ดูเกินไปและไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่หลังจากที่เชื่อมต่อข้อมูลต่าง ๆ เข้ าด้วยกันแล้ว เขาก็พบว่าหลาย ๆ อย่างนั้นดูมีเหตุผล เขารู้สึกว่าเขาเพิ่งได้ลบม่านหมอกออกไปและพบกับความจริง
“ทำไมเด็กไร้หัวใจถึงต้องการหยุดพิธีของเผ่าดาวทมิฬกัน ? และทำไมปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ถึงไม่อยากให้พิธีสำเร็จเช่นกัน ? พวกเขาเป็นสมาชิกของเผ่าดาวทมิฬไม่ใช่รึ …”
“และด้วยระดับการบ่มเพาะที่น่ากลัวของทั้งคู่แล้ว นี่ไม่ต้องนับการขึ้นไปถึงขั้นบรรพกาลเลย แม้ว่าจักรพรรดิ
