าพูดมากความ จึงเอ่ยเร่ง
ฉู่อี้เอนกายลงบนเก้าอี้ มือทั้งสองข้างประสานกันหนุนศีรษะ ดวงตาหรี่มองก้อนเมฆสีขาวที่ล่องลอยเปลี่ยนรูปร่างอยู่บนท้องฟ้าไกลๆ
“เจียวเอ๋อร์ ข้าไม่บอก เจ้าก็คงรู้อยู่แล้ว เรื่องของตระกูลข้านั้นซับซ้อนยิ่งนัก ตอนข้ายังเด็ก ท่านแม่ของข้าก็ป่วยเสียชีวิต จากนั้นท่านพ่อก็แต่งงานใหม่ ต่อมาฉู่เจ๋อลืมตาดูโลก หลังจากนั้นไม่นาน ท่านพ่อของข้าที่เพิ่งรบชนะกลับมายังเมืองหลวงก็ป่วยกลายเป็นคนเสียสติ”
“ข้าจำได้ว่า ตอนนั้นข้าอายุแค่ห้าขวบ ท่านพ่อกลายเป็นคนเสียสติโดยสมบูรณ์ พอท่านพ่อป่วย เผยซื่อก็เข้าควบคุมทั้งจวนโหว แม้แต่อารองของข้าที่แยกออกไปอยู่ข้างนอกก็ย้ายกลับเข้าจวนโหว โดยอ้างอย่างสวยหรูว่าจะกลับมาดูแลหลานชายและพี่ชาย”
“จวนโหวอยู่ภายใต้อำนาจของคนทั้งสอง พวกเขาไล่คนเก่าคนแก่ที่เคยรับใช้อยู่ข้างกายท่านพ่อและท่านแม่ของข้าออกไปจนหมด คนรอบข้างข้าล้วนเป็นคนของเผยซื่อกับอารอง ฉู่เผยอู่”
“หลังจากที่พวกเขาเข้าควบคุมจวนโหว ร่างกายของข้าก็ยิ่งแย่ลง โชคดีที่ท่านแม่มีความสัมพันธ์อันดีกับสำนักโม่ ท่านแอบฝากฝังให้คนของสำนักโม่คอยดูแลข้า หลังพวกเขาสังเกตเห็นว่าร่างกายของข้าผิดปกติ จึงแอบตรวจสอบอาหารและเครื่องใช้ของข้า สุดท้ายก็พบว่ามีการผสมยาพิษแบบสะสมเรื้อรังชนิดหนึ่งลงไป”
“ยาพิษชนิดนั้นเรียกว่า ‘อ
