าจะให้ความช่วยเหลือ ทำไมเขาไม่ทำอะไรเลย ?
“คุนเทียน เจ้าสามารถกลับไปได้แล้ว” ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์กล่าวในทันใด นั่นทำให้หัวใจของ เจี้ยนเฉินสั่นสะท้านในทันที ขณะที่เขายังคงอยู่ในท่านั่งสมาธิแบบเดิมทำราวกับว่าเขายังอยู่ในสภาพที่ฟื้นตัว
ในขณะนั้นเขารู้สึกถึงความตกใจ
นั่นเป็นเพราะเขาไม่ได้ทำอะไรเลยหลังจากกินยาระดับเทพ เขายังคงอยู่ในท่าทางเดิมเหมือนรูปปั้น แต่ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์สามารถตรวจจับผลของเม็ดยาระดับเทพเจ้าได้ลดลงแล้วโดยไม่ได้ปล่อยการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขา เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร
“ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ท่านหมายถึง ? ” เศษเสี้ยวแห่งความตกใจปรากฏขึ้นในดวงตาของจักรพรรดิดาวทมิฬ สายตาของเขาจ้องมองไปที่คุนเทียนอย่างลังเล เขาไม่สามารถบอกได้ว่าคุนเทียนตื่นขึ้นหรือไม่ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาถามว่า “คุนเทียน เจ้าฟื้นความทรงจำของเจ้าแล้วหรือยัง ? ”
เจี้ยนเฉินลืมตาขึ้นและไม่ปิดบังความผิดหวัง เขาลุกขึ้นยืนและคำนับไปที่จักรพรรดิดาวทมิฬ “ข้าสร้างความผิดหวังให้กับฝ่าบาท ข้ายังไม่ได้ฟื้นความทรงจำ”
ความไม่แน่ใจในดวงตาของจักรพรรดิดาวทมิฬ ยิ่งหนักขึ้น คุนเทียนยังไม่หายดี เขาเต
