รียมพร้อมที่จะใช้ของเหลวจิตวิญญาณแห่งทวารทั้งเก้าซึ่งเป็นสิ่งที่หายากที่จะเป็นประโยชน์ต่อจิตวิญญาณอย่างมาก เหตุใดปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์จึงส่งคุนเทียนกลับไป ?
ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ไม่ได้ให้คำตอบแก่เขา แต่เขายังคงพูดกับเจี้ยนเฉินว่า “คุนเทียน เจ้าไม่มีธุระที่นี่อีกแล้ว เจ้าควรไปได้แล้ว”
จักรพรรดิดาวทมิฬเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เนื่องจากความไว้วางใจอย่างแท้จริงในปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ เขาจึงปฏิบัติตามคำสั่งของเขาและส่งเจี้ยนเฉินออกไป
“ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ท่านช่วยคลายความสับสนของข้าได้หรือไม่ ? ” จักรพรรดิดาวทมิฬถามปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์หลังจากที่เจี้ยนเฉินจากไปแล้ว
“ฝ่าบาท ข้าไม่รู้สึกถึงความเสียหายใด ๆ ต่อจิตวิญญาณของคุนเทียน หากเป็นเช่นนั้นก็หมายความว่าอาการบาดเจ็บของเขาเกินขีดความสามารถของข้าไปแล้ว โปรดยกโทษให้ข้าด้วยที่ไม่สามารถทำอะไรได้” ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์กล่าวอย่างใจเย็น
จักรพรรดิดาวทมิฬขมวดคิ้วแน่น “ ไม่มีความเสียหาย ? ถ้าไม่มีความเสียหาย แล้วทำไมความทรงจำของคุนเทียนถึงยังไม่ฟื้นคืน”
“บางทีอาจเป็นเพราะแดนทำลายวิญญาณ อย่าลืมว่านั่นเป็นหนึ่งในพื้นที่ต้องห้ามที่
