เป็นคนสุดท้ายที่จากไป นางเยี่ยมเยือนศาลาเทพที่ห้าและพักอยู่พักหนึ่ง และกังวลอย่างมากสำหรับสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคงของคุนเทียน หลังจากถามคำถามที่เป็นห่วงอย่างรอบคอบแล้ว นางก็ออกจากศาลาเทพที่ห้าอย่างไม่เต็มใจ
ทันใดนั้นศาลาเทพที่ห้าก็ฟื้นคืนสู่ความสงบสุขตามปกติ เจี้ยนเฉินซึ่งเพิ่งอยู่ตรงกลางตาพายุก็ทำตัวเหมือนว่าเขาสบายดี เขานั่งอยู่บนบัลลังก์ของหัวหน้าศาลาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่เขาคำนวณว่าเหรียญผลึกที่เมืองร้อยเซียนจะมอบให้เขานั้นมีอยู่เท่าไร
ในขณะนี้ ทูตพิเศษจากโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬมาถึงศาลาเทพที่ห้า เขาโค้งคำนับต่อเจี้ยนเฉินบนบัลลังก์และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคารพเล็กน้อย “หัวหน้าศาลาที่ห้า ฝ่าบาทเรียกหาท่าน กรุณาไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬทันที ! ”
เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้นเศษเสี้ยวแห่งความประหลาดใจก็ฉายผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย ในขณะที่เขานึกถึงทุกสิ่งที่เพิ่งทำเมื่อเร็ว ๆ นี้ หลังจากยืนยันว่าเขาไม่ได้เผยพิรุธออกไปแม้แต่น้อย เขาก็ผ่อนคลายขึ้นทันทีก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและออกจากศาลาเทพที่ห้า เขาบินตรงไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬที่ลอยอยู่เหนือเขา
ในโถงศ
