ักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬ ภายในห้องโถงอันโอ่อ่าเดียวกัน จักรพรรดิดาวทมิฬดูเหมือนว่าเขากำลังรอคอยมานานแล้ว เขานั่งบนบัลลังก์ขณะที่เขาเฝ้าดูเจี้ยนเฉินก้าวเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์
“คำนับฝ่าบาท ! ” เจี้ยนเฉินมาถึงตรงกลางห้องโถงและโค้งคำนับอย่างเคร่งเครียด
“คุนเทียน ข้าเรียกเจ้ามาที่นี่มีเรื่องเดียว ความทรงจำของเจ้ากลับฟื้นคืนมาแล้วหรือยัง ? ” จักรพรรดิดาวทมิฬถามอย่างใจเย็น
“พวกมันยังไม่ฟื้นคืนมา ! ” เจี้ยนเฉินส่ายหัว
“วันแห่งพิธีเฉลิมฉลองใหญ่ใกล้เข้ามา หากเจ้ายังไม่ได้ฟื้นความทรงจำ มันจะส่งผลกระทบต่อพิธีในระดับหนึ่งและพิธีมีอิทธิพลต่อชะตากรรมของเผ่าพันธุ์ของเราและมีความสำคัญสูงสุด เราไม่สามารถยอมให้มีความผิดพลาดเกิดขึ้นได้ เป็นผลให้เจ้าต้องฟื้นความทรงจำให้เร็วที่สุด” จักรพรรดิดาวทมิฬกล่าวอย่างหนักแน่น เขาจะไม่ยอมให้มีปัจจัยที่คาดเดาไม่ได้ในเรื่องที่ส่งผลต่อชะตากรรมของเผ่าพันธุ์ทั้งหมด
“พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท อันที่จริงข้าได้รับยาพิเศษจากการเยี่ยมเยือนเมืองร้อยเซียนในครั้งนี้ ยาเม็ดนี้อาจทำให้ข้าฟื้นความทรงจำได้” เจี้ยนเฉินกล่าว
จักรพรรดิดาวทมิฬพยักหน้า “ดีมาก กินยาทันที ข้าจะคอยดูแลเจ้าเอง นำของเหลวจิตวิญญาณแห่งทวารทั้งเก้าที่