เจียวเอ๋อร์ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของโม่ซ่านและอวิ๋นโส่วกวง โผล่หน้าออกมาจากด้านหลังของอวิ๋นโส่วกวง พลางร้องเรียกตาเฒ่า
ตาเฒ่าตกหลุมพรางของนางจริงๆ ดวงตาเป็นประกายจับจ้องมาที่นาง “ไหนล่ะ อยู่ที่ไหน บอกข้ามา!”
“พวกสามัญชนต่ำช้า บังอาจหลอกลวงท่านโหว ทหาร จับตัวนางมา!”
ขณะนั้นเอง ก็มีกลุ่มคนอีกกลุ่มเดินเข้ามา พอเหล่าทหารองครักษ์ได้ยินคำสั่งก็ตรงเข้ามาจับตัวอวิ๋นเจียว ทว่าฝีมือของโม่ซ่านไม่ธรรมดา เข้ามาหนึ่งนางจัดการหนึ่ง เข้ามาสองนางจัดการสอง ไม่นานนัก ทหารองครักษ์ทั้งหกคนก็ถูกนางเหวี่ยงลงพื้น แถมยังถูกแย่งดาบไปอีก
เมื่อเห็นว่าลงไม้ลงมือกันแล้ว คนงานที่กำลังทำงานให้กับอวิ๋นเจียวก็ไม่กล้าวิ่งหนี เพราะกลัวว่าหากวิ่งหนีแล้วจะถูกฟัน พวกเขาต่างหน้าซีดเผือดตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
ผู้ที่ออกคำสั่งให้จับกุมเป็นสตรีแต่งกายหรูหรา อายุราวยี่สิบปลายๆ ใบหน้าสวยงามสะดุดตา ดูมีเสน่ห์เย้ายวนเล็กน้อย แต่แววตาที่แฝงความโอหังนั้นกลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม มองแค่ปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนใจดี
ส่วนเด็กสาวหน้าตาสะสวยโดดเด่นวัยสิบเอ็ดสิบสองปีที่ยืนอยู่ข้างกายหญิงสาวผู้นั้น อวิ๋นเจียวจำได้ทันที นางก็คือเด็กสาวที่วิ่งไล่ตามฉู่อี้ที่ริมแม่น้ำจิ่วเจียง แล้วตะโกนเรียกเขาว่า ‘พี่อี้’ แถมยังดูถูกนางว่าเป็นบ่าวไพร่นี
