พลังปราณหลักกระจายเต็มไปทั่ว เมื่อสภาพแวดล้อมกระจ่างอีกครั้ง ฉู่เจี๋ย, โจวจื้อ,คงเฟยหยิน , กงรุ่ยและเส้าเหวินปินได้กลายเป็นศพนอนแน่นิ้งราวกับท่อนไม้ บนพื้น ราชาเทพที่กำล ลังจะถูกนำไปบูชายัญต่างตกตะลึงโดยที่พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี
สำหรับเจี้ยนเฉิน เขาดูมีท่าทีราวกับกำลังหมดพลัง แรงกดดันของเขาไม่เพียงแต่อ่อนแรงเท่านั้น แต่พลังชีวิตของพวกเขาก็สั่นไหวราวกับมันกำลังจะหมดแรง หลังจากนั้นเขาก็หลับตาและทรุ ดตัวลงกับพื้นหมดสติทันที
ในขณะที่เขาเป็นลม แก่นโลหิตของหมาป่านภาโบราณในร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะหลุดจากการเหนี่ยวรั้งบางอย่างไว้ พลังปราณบริสุทธิ์ปะทุขึ้นจากการฝืนขีดจำกัดของเจี้ยนเฉินและแผ่นออก กไปรอบตัวของเขาจนทำให้เกิดลมหมุน
ในเวลาเดียวกัน หยดแก่นโลหิตก็ดูเหมือนจะพัฒนาจิตใจของมันเองโดยเคลื่อนไหวผ่านร่างกายของเจี้ยนเฉินอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะถึงปากของเขาในท้ายที่สุด ราวกับว่ามันต้องการที่จะหลุดจากก การควบคุมของเจี้ยนเฉินและลอยหายไป
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินกัดฟันแน่นโดยใช้ปากของเขาเพื่อป้องกันไม่ให้มันหนี แก่นโลหิตถูกปิดกั้นที่นั่น
