กฝ่ายแตะต้องคนนอกที่เมืองร้อยเซียน
เรื่องนี้ไม่ได้เป็นความลับในหมู่หัวหน้าศาลาเทพทั้งสิบ ในเวลาเดียวกันมันก็ทำให้พวกระดับสูงของเผ่าดาวทมิฬเข้าใจบางอย่าง ซึ่งคือคุนเทียนมีความสามารถที่จะทำอะไรก็ได้หากเขาอารมณ์เสียและสิ้นสติไปเพราะอาการสูญเสียความทรงจำในตอนนี้
มันอาจจะทำให้คุนเทียนปลุกราชาเขตสัตว์อสูรกลืนชีวิตขึ้นมาตราบใดที่เขาหมดความอดทน แต่เสิ่นหรานเข้าใจว่าคุนเทียนนั้นกล้าพอที่จะทำแบบนั้นจริง ๆ
“คุนเทียนได้ขึ้นมาถึงชั้นสวรรค์ที่ 6 แล้ว แม้แต่การยับยั้งของภูเขาโลกาแฝด แต่เขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าข้า หากเขาล่อราชาเจ้าถิ่นสัตว์อสูรกลืนชีวิตเข้ามาที่นี่ ข้านี่แหละที่จะเป็นฝ่ายที่ลำบาก ข้าอาจจะหนีไม่พ้นภูเขาโลกาแฝด” เสิ่นหรานคิดในใจ
ตรงหน้าเขา เจี้ยนเฉินเห็นว่าเสิ่นหรานยังเงียบอยู่ เขาหมดวามอดทนและแผ่พลังออกมาจากตัว สายตาเขาเองก็เย็นชาขึ้นมา
เสิ่นหรานตกใจ เขารีบร้องออกมา “หยุด คุนเทียน หยุดทำอะไรโง่ ๆ ซะ ! ข้าบอกแล้ว ข้าจะบอกทุกอย่าง ! ”
เจี้ยนเฉินได้ปกปิดพลังของตัวเองทันที เขาไม่ได้พูดอะไรต่อและมองไปที่เสิ่นหรานด้วยสายตาเย็นชา
เสิ่นหรานบอกความจริงออกมา “คุนเทียน ความแข็งแกร่งข
