ปถึงระดับเทพ ไม่มีอะไรที่เราสามารถทำได้ เพราะเราไม่สามารถนำพวกมันมาได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น … ”
“ถูกต้อง ท้ายที่สุดแล้วอุโมงค์ที่เชื่อมต่อกับโลกนี้ประกอบด้วยกฎจอมปราชญ์ทั้งสองวางไว้ แม้ว่าองค์กรที่อยู่เบื้องหลังเราจะมีความสามารถที่น่ากลัวในโลกเซียนจนถึงขั้นสามารถพลิกผันโชคชะตาได้ในระดับหนึ่ง แต่บรรพชนที่แข็งแกร่งที่สุดของเราก็ทำได้เพียงจ้องมองกฎของผจอมปราชญ์ทั้งสอง ซึ่งได้กลายเป็นรูปลักษณ์ของวิถีแห่งสวรรค์อย่างหมดหนทาง…”
พวกอัจฉริยะรวมตัวกันที่นั่นทุกคนพูดความในใจ พวกเขาหมดปัญญาในเรื่องที่ปิงหยวน ขอให้นำยาระดับเทพหรือสมบัติสวรรค์มาให้ ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้
อย่างไรก็ตาม ปิงหยวนนั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่รู้สึกสะทกสะท้าน เขาพูดอย่างเฉยเมยว่า “เมืองร้อยเซียนเองนั้นเกือบจะถึงระดับของวัตถุเทพคุณภาพปานกลาง พวกเจ้าสามารถสร้างบางสิ่งที่ทัดเทียมกับวัตถุเทพคุณภาพปานกลางได้ที่นี่ ดังนั้นข้าจึงคิดว่าพวกเจ้าจะมีวิธีนำเม็ดยาระดับเทพและสมบัติสวรรค์เหล่านั้นเข้ามาได้อย่างแน่นอน”
เมื่อเห็นว่าพวกอัจฉริยะต้องการคัดค้าน ปิงหยวนก็ยกมือขึ้นเพื่อปิดปากพวกเขาทันที “อย่าเพิ่งขัด ให้ข้าพูดเสร็จก่อน”
“ข้าคิดว่าพวกเจ้
