าทุกคนคงรู้ดีว่าหัวหน้าศาลาเจ็ดมีอคติกับพวกเจ้ามากเพียงใด ถ้าครั้งนี้ไม่ใช่เพราะหัวหน้าศาลาของเราช่วยไว้ ทุกคนคงจบชีวิตกันไปแล้ว การตายของพวกเจ้าอาจไม่ได้มีความสำคัญใด ๆ เลยกับตระกูลของพวกเจ้า แต่ตระกูลของพวกเจ้าควรเลิกคิดที่จะทำธุรกิจร่วมกับโลกดาวทมิฬต่อไปในอนาคต”
“กลับไปและรายงานตระกูลของพวกเจ้าว่าหากพวกเจ้าสามารถมอบยาระดับเทพและสมบัติสวรรค์ให้กับศาลาเทพที่ห้าของเราได้ มันจะดีที่สุดหากสามารถช่วยฟื้นความทรงจำ ศาลาเทพที่ห้าของเราจะรับผิดชอบในการปกป้องตระกูลของพวกเจ้า และศาลาเทพที่ห้าของเราจะให้ความสำคัญกับพวกเจ้าเป็นอันดับแรกในการแลกเปลี่ยนสิ่งของล้ำค่าต่าง ๆ ที่โลกดาวทมิฬของเราผลิตขึ้น”
“ในทางกลับกัน หากพวกเจ้าไม่สามารถจัดหาสิ่งของเหล่านี้มาได้ พวกเจ้าจะสูญเสียที่พึ่งเพียงเดียวที่มี เห็นได้ชัดว่าศาลาเทพที่ห้าของเราจะไม่เสี่ยงต่อการรุกรานศาลาเทพที่เจ็ดเพื่อคุ้มครองคนไร้ประโยชน์จำนวนมาก พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ”
ในตอนท้ายการจ้องมองของปิงหยวนคมชัดขึ้น เผยให้เห็นความมุ่งมั่นและความตั้งใจ มันทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเขาไม่ได้แค่ขู่เข็ญและคุกคามเล่น ๆ หากเมืองร้อยเซียนไม่สามารถจัดหาสิ่งที่ศาลาเทพ
