“คุนเทียน” กลิ้งไปมาอย่างเจ็บปวด นางก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด นางไม่สนใจกับการพยายามกระตุ้นความทรงจำของคุนเทียน นอีกต่อไป นางขยับมือถอดริบบิ้นออกและนางก็บินออกจากทะเลสาบ ทำให้เกิดคลื่นน้ำกระเซ็น
“คุนเทียน เกิดอะไรขึ้น ? ”
เสื้อผ้าบนพื้นหญ้าถูกพัดขึ้นมาโดยอัตโนมัติครอบคลุมร่างเฟิงสือในพริบตา นางมาถึงข้างหน้าคุนเทียนอย่างตื่นตระหนก
“หัวของข้า ! หัวของข้า ! มันปวด ! มันปวดมาก ! ” เจี้ยนเฉินกำศีรษะของเขาไว้แน่น ใบหน้าของเขาซีดขาวในขณะที่กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว ดูเหมือนเขาจะทุกข์ทรมานมาก
“ไม่นะ ข้าคงเผลอสร้างบาดแผลให้กับวิญญาณของเจ้าในตอนที่ข้าพยายามกระตุ้นความทรงจำของเจ้า” เฟิงสือกระวนกระวายทันทีว่าควรทำอย่างไร นางตกใจมาก แม้แต่ในโลกเซียนที่เต็มไปด้วยผ ผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลัง แต่การบาดเจ็บด้านวิญญาณก็ยากที่จะรับมือ ดังนั้นนับประสาอะไรกับโลกดาวทมิฬ
“คุนเทียน ข้าจะช่วยอะไรเจ้าได้บ้าง ? ข้าเก็บยาไว้เป็นพิเศษ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นประโยชน์ต่อวิญญาณ เจ้าควรกินมัน” เฟิงสือ หยิบขวดออกมาจากแห
