อกล่าวต่อ เสียงของนางนุ่มนวลและใบหน้าของนางแดงก่ำ นางช่างมีเสน่ห์
เจี้ยนเฉินจ้องมองเฟิงสือด้วยความงุนงง ใครจะรู้ว่าในช่วงเวลานั้นเขารู้สึกทุกข์ใจแค่ไหน
เขาไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้ ความสัมพันธ์ของคุนเทียนและเฟิงสือได้พัฒนาไปถึงขั้นนี้แล้ว เขารู้สึกค่อนข้างเสียใจทันที เขาไม่ควรมาที่นี่พร้อมกับเฟิงสือ
ยิ่งไปกว่านั้นเขาเข้าใจว่าเขาสามารถมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหัวหน้าศาลาสิบได้ถ้าเขาต้องการ
อย่างไรก็ตามเขาจะไม่ทำอะไรแบบนั้น
“เฮ้อ ทำไมยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนท่อนไม้ล่ะ ? เจ้าชอบที่นี่มากที่สุดในอดีต” ขณะที่นางพูดอย่างนั้น เฟิงสือ ก็ชี้นิ้วชื้นไปที่เจี้ยนเฉิน ทันใดนั้นริบบิ้นสีแดงก็ปรากฏขึ้นและพัน รอบข้อมือของเจี้ยนเฉิน
เมื่อเฟิงสือต้องการลากเจี้ยนเฉินลงไปในน้ำ นางไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะหน้าซีด เหงื่อบาง ๆ ปกคลุมหน้าผากของเขาทันทีในขณะที่เขาส่งเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวด เขาล้มลงกับพื้นและก กลิ้งไปมาขณะที่เอามือกุมหัวของเขา
เห็นได้ชัดว่าเฟิงสือไม่ได้คาดหวังอะไรเช่นนี้ ขณะที่นางเฝ้าดู
