ยกและเกิดการกระแทกอย่างหนัก
“หัวหน้าศาลา…หัวหน้าศาลา เป็นอะไรไป…”
“ข้า – น่าจะเป็นเพราะอยู่ในแดนทำลายวิญญาณนานเกินไป วิญญาณของเขาได้รับผลกระทบจากจิตสำนึกที่เหลืออยู่ของสัตว์อสูรอวกาศ…”
รองหัวหน้าศาลาทั้งสามมองหน้ากัน พวกเขาเฝ้าดู ‘คุนเทียน’ ทำตัวผิดปกติอย่างว่างเปล่า เพราะดูเหมือนพวกเขาทำอะไรไม่ถูก
หลังจากนั้นไม่นาน ‘คุนเทียน’ ก็นั่งลงในตอนท้าย เขาดูค่อนข้างเหนื่อยและอ่อนแอ เขามองไปที่ผู้คนด้วยความสับสน ขณะที่เขาถามโดยไม่รู้เลยว่า “เจ้าเป็นใคร ? ”
เมื่อหัวหน้าศาลาสอง, หัวหน้าศาลาแปดและหัวหน้าศาลาสิบได้ยินสามคำนั้น พวกเขาก็สั่นเทาเข้าไปข้างในทันที ในตอนแรกพวกเขาตกใจมากและสั่นสะเทือนด้วยด้วยความไม่เชื่อ
“คุนเทียน เจ้าจำเราไม่ได้หรือ ? ” หัวหน้าศาลาสิบจ้องมอง ‘คุนเทียน’ ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เขาตกตะลึง
‘คุนเทียน’ เกาหัวของเขาและความสับสนของเขาลึกล้ำ เขาพึมพำ “คุนเทียน ? คุนเทียนคือใคร ? มันแปลกมาก ทำไมมันฟังดูคุ้นหูราวกับว่าข้าเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน”
หลังจากนั้นเขามองไปที่หัวหน้าศาลาทั้งสามอีกครั้งและพูดว่า “พวกเจ้ายังไม่ได้บอกข้าว่าเป็นใคร ? และที่นี่คือที่ไหน ? ทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้
