น เขาไม่อาจทำอะไรได้ แต่มองไปที่ท้องฟ้าพร้อมกับสัมผัสวิญญาณของเขาที่เฉียบคม เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังลึกลับที่ปราบปรามไป่จิน มันเหมือนกับเป็นโซ่ที่พันธนาการรอบ ๆ ตัวไป่จินอย่างแน่นหนาโดยไม่ให้เขาได้ใช้ความแข็งแกร่งได้เต็มที่
“เจตจำนงของจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้ ? ” เจี้ยนเฉินคิดถึงเรื่องนั้นทันที คำพูดที่พวกเขาพูดกันของไป่จินกับคนอื่น ๆ ไม่อาจหลบหนีจากสัมผัสของเขาได้ แม้ว่าพวกเขาจะสื่อสารกันอย่างลับ ๆ เจี้ยนเฉินก็ยังแอบฟังได้ทุกสิ่ง นี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงรู้ว่าภูเขาโลกาแฝดถึงได้ยับยั้งเผ่าดาวทมิฬ
อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นการยับยั้งที่ทรงพลังมากขนาดนี้ พวกเขาเดินทางมาได้เพียง 10 กิโลเมตรในภูเขาเท่านั้น เมื่อเทียบกับความใหญ่โตของภูเขาแล้ว มันไม่อาจบอกได้ว่าพวกเขาได้มาถึงรอบนอกของภูเขาด้วยซ้ำ
เพียงแค่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตของมัน เผ่าดาวทมิฬก็ถูกจำกัดด้วยพลังที่มากมายอย่างชัดเจน เมื่อพวกเขาเข้ามาในภูเขาจริง ๆ หรือแม้แต่เข้าไปลึก การยับยั้งที่พวกเขาเผชิญมันจะมากแค่ไหน ?
ขณะที่เจี้ยนเฉินกำลังคิดอยู่ ไป่จินก็มาถึงเจี้ยนเฉินพร้อมกับกระบี่แสง
อย่างไรก็ตามเมื่อกระบี่กำลังแท