งเข้าหาเจี้ยนเฉิน มิติก็กระเพื่อมและเกิดม่านป้องกันการโจมตีออกมาอย่างเงียบ ๆ
แม้ว่าไป่จินจะถูกยับยั้งความแข็งแกร่ง แต่เขาก็เดินเท้าเข้าไปใกล้ภูเขาโลกาแฝด การยับยั้งไม่ได้รุนแรงเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ความแข็งแกร่งของเขาไม่ได้ลดไปมากมายนัก ความสามารถในการต่อสู้ของเขานั้นยังคงยอดเยี่ยมมาก แต่เขาก็ไม่อาจทะลวงม่านพลังมิติได้
เขาไม่ใช่คนเดียว แม้แต่ขุนนางทั้ง 36 คน ราชา 108 คนข้างหลังเขาก็ทำได้มากสุดคือม่านพลังมิติกระเพื่อมเท่านั้น
ม่านพลังมิติบาง ๆ สำหรับพวกเขาด้านหน้านี้เป็นเหมือนกับกำแพงเหล็กสำหรับมนุษย์ที่ไม่อาจเคลื่อนไหวได้
“กฎมิติ ! ” ใบหน้าของไป่จินซีดและมีความสิ้นหวังปรากฏในสายตาของเขา ด้วยความเข้าใจของเขา เขาสามารถบอกได้อย่างชัดเจนเลยว่ากฏมิตินี้เป็นกฏของขอบเขตตั้งต้น เพียงแค่ม่านป้องกันมิติบาง ๆ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาทำอะไรไม่ถูก
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ส่วนที่น่ากลัวที่สุด สิ่งที่ทำให้เขาสิ้งหวังอย่างแท้จริงคือการพยายามหนีต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจกฏมิติ มันเป็นเรื่องตลกร้ายจริง ๆ
เขาเหลือบมองไปข้างหลังตามสัญชาตญาณ และตามที่คาดไว้ม่านพลังมิติก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของกลุ่มเช่นกัน มันปิดก
