ย “ทั่วโลกนี้ไม่มีใครคู่ควรกับหอคอยธาตุแสง งของบรรพชนข้าไปมากกว่าข้าแล้ว “
“หอคอยธาตุแสงนั้นไม่ใช่วัตถุเทพทั่วไป มันไม่เหมือนกระบี่ผู้พิทักษ์ของโถงเซียนธาตุแสง มันคือสมบัติสูงสุดที่จอมปราชญ์สูงสุดสร้างขึ้นด้วยตัวเอง เจ้าต้องผ่านเงื่อนไขก่อนจะได ด้รับการยอมรับจากมัน โชคร้ายที่เจ้าไม่อาจจะทำได้ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเจ้าถึงจะไม่มีโอกาสจะเป็นเจ้าของของมัน” เซียนกระบี่สวรรค์พูดขึ้น
“เซียนกระบี่สวรรค์ อย่าพูดไร้สาระ หอคอยธาตุแสงนั้นเป็นสมบัติสูงสุดของโถงเซียนธาตุแสง ไม่มีใครเข้าใจมันดีไปกว่าโถงเซียนธาตุแสงได้ สิ่งที่ท่านรู้ เราจะไม่รู้ได้ยังไง ? ” ก กงซุนอี้ตะคอกอกมา ในใจเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด หากไม่ใช่เพราะคนตรงหน้าเขาคือคนที่มีชื่อเสียงสูงสุดในที่ราบรกร้าง งั้นเขาคงแกว่งกระบี่ใส่อีกฝ่ายไปแล้ว
เขาถือว่าหอคอยธาตุแสงนั้นสำคัญอย่างมาก สำคัญยิ่งกว่ากระบี่ในมือเขาเสียอีก และนี่ก็เพราะมันคือสมบัติที่ทัดเทียมกับระดับจอมปราชญ์สูงสุด
ตราบใดที่เขาได้หอคอยธาตุแสงมา งั้นมันก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้ นอกจากจอมปราชญ์สูงสุด
ผลก็คือเขาไม่อาจจะรับที่คนอื่นพูดได้ว่าเขาไม่คู่ควรกับหอคอยประกายแสง มันจี้ใจดำเขา
สุดท้าย กง