้ไม่พอใจ เขารู้สึกเหมือนกับโดนดูหมิ่น
กงซุนอี้เป็นใครกัน ? เขาคือลูกหลานของจอมปราชญ์สูงสุดผู้แข็งแกร่ง หัวหน้าที่เด็กที่สุดในประวัติศาสตร์ของโถงเซียนธาตุแสงและผู้ใช้กระบี่ผู้พิทักษ์ที่ดีที่สุด กระบี่แห่ง สังหารเทพ ทั้งหมดนี้ทำให้กงซุนอี้มั่นใจและหยิ่งทะนงขึ้นมา เขาไม่ยอมให้ใครมาดูหมิ่นเขาได้
“เซียนกระบี่สวรรค์ ข้าเคารพท่านก็เพราะท่านเป็นผู้อาวุโสแต่อย่าคิดเกินไปหน่อย ท่านอาจจจะกลัวหัวหน้าพิรุณ แต่ข้าไม่ กระบี่แห่งสังหารเทพอาจจะไม่สามารถปลิดชีวิตหัวหน้าพิร รุณได้ แต่ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะไม่สามารถจัดการกับหัวหน้าพิรุณได้หากมีหอคอยธาตุแสงด้วย”
“อย่าลืมว่าข้าคือลูกหลานจอมปราชญ์สูงสุด หอคอยธาตุแสงนั้นได้มาจากบรรพชนของข้า ดังนั้นข้าจึงเป็นคนเดียวที่สืบทอดมันได้ หอคอยธาตุแสงจะยอมรับข้าเป็นเจ้านายของมันในไม่ช้า า” มันราวกับว่ามีใครมาเหยียบเท้า กงซุนอี้ เขาฮึดฮัดออกมาใส่เซียนกระบี่สวรรค์ด้วยความเดือดดาล
“ไม่ เจ้าคิดผิดแล้ว เจ้าจะไม่ได้ครอบครองหอคอยธาตุแสง” เซียนกระบี่สวรรค์พูดขึ้น
“อะไรนะ ? ท่านบอกว่าข้าจะไม่ได้ครอบครองหอคอยธาตุแสงรึ ? ฮ่าฮ่าฮ่า ” กงซุนอี้หัวเราะออกมาด้วยความโกรธ เขาพูดออกมาอย่างหน้าไม่อา
