จุดสูงสุด
ในอีกความหมายคือผู้บ่มเพาะบนที่ราบรกร้างที่รู้จักเซียนกระบี่สวรรค์ต่างก็ต้องเคารพเขา
“ข้าไม่อาจจะช่วยเจ้าเรื่องนี้ได้ ข้าต้องบอกเจ้าว่าหัวหน้าพิรุณนั้นแข็งแกร่งกว่าข้ามากกว่าที่เจ้าคิดเอาไว้ มันจะดีกว่าหากโถงเซียนธาตุแสงไม่ไปหาเรื่องนาง” เซียนกระบี่สวรรค ค์พูดขึ้น เขาเหมือนกับรู้ทุกอย่าง เขาปฏิเสธคำขอของกงซุนอี้ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้พูด
กงซุนอี้ตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก วิธีขอร้องทั้งหมดที่เขาเตรียมมาก่อนหน้านี้กับไร้ค่าเมื่อได้ยินคำตอบของ เซียนกระบี่สวรรค์
นิ่งอยู่ได้ไม่นาน กงซุนอี้ก็พูดขึ้นมา “เซียนกระบี่สวรรค์ ท่านกลัวหัวหน้าพิรุณรึ ? ”
“ข้าบอกเจ้าก็เพราะกระบี่แห่งสังหารเทพในมือของเจ้า เจ้าไม่ได้ผลดีจากการหาเรื่องหัวหน้าพิรุณของที่ราบสำราญ นั่นคือทั้งหมดที่ข้าต้องพูด ดูแลตัวเองด้วย” เซียนกระบี่สวรรค์ ไม่ได้หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิมราวกับหินที่ไม่อาจจะขยับได้ มันมีแค่เสียงของเขาที่ดังออกมา
เขาไม่แม้แต่จะมอง กงซุนอี้ ราวกับว่าเขาไม่ได้เห็นหัวของกงซุนอี้เลยแม้แต่น้อย ที่เขาให้กงซุนอี้พบก็เพราะกระบี่แห่งสังหารเทพ
คำตอบตรง ๆ ของเซียนกระบี่สวรรค์ได้ทำให้กงซุนอี
