นหมด เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ เขาไม่เชื่อว่าท่านพ่อจะไม่ได้ยิน แต่ท่านพ่อกลับไม่ถามถึงอาการของจ้าวซื่อเลยสักคำ มีแต่ตำหนิว่าเขาทำให้เรื่องใหญ่โต แถมยังไปเชิญหัวหน้าตระกูลกับผู้ใหญ่บ้านมาอีก
“ท่านพ่อ เรื่องบางเรื่อง พูดต่อหน้าผู้ใหญ่บ้านกับหัวหน้าตระกูลจะดีกว่า ปิดประตูคุยกันในบ้าน ครอบครัวของเราก็ไม่มีความยุติธรรมเหลืออยู่แล้ว”
“เจ้าใหญ่…” ผู้เฒ่าอวิ๋นมองอวิ๋นโส่วกวงด้วยความเหลือเชื่อ เขาคิดว่าตัวเองฟังผิดไปแล้ว ลูกชายที่ยอมจำนนกับทุกสิ่งทุกอย่างมาตลอด จะพูดแบบนี้ออกมาได้อย่างไร?
เถาซื่อหันขวับมามองอวิ๋นโส่วกวงทันที อ้าปากค้างด้วยความตกใจ แต่สุดท้ายก็กลืนคำด่าทอลงไป อวิ๋นเหมยเอ๋อร์เตือนนางแล้วว่าให้อดทนไว้ อย่าไปทำให้โส่วกวงไม่พอใจ เพราะนางยังรอให้อวิ๋นโส่วกวงช่วยแนะนำให้รู้จักกับท่านโหวอยู่
ตอนนี้อวิ๋นเหมยเอ๋อร์จึงเดินยิ้มแย้มเข้ามาเกลี้ยกล่อม “ท่านพ่อ พี่ใหญ่เป็นคนมีเหตุผล เมื่อคืนพี่สะใภ้ใหญ่ถูกคนรังแก พี่ใหญ่ทำแบบนี้ก็ถูกแล้ว ท่านรีบไปกับพี่ใหญ่เถิดเจ้าค่ะ อย่าให้ผู้ใหญ่บ้านกับท่านลุงใหญ่ต้องรอนาน”
พูดจบก็เดินไปหาอวิ๋นโส่วกวง ยื่นมือออกไปจะดึงแขนของเขา แต่อวิ๋นโส่วกวงกลับหลบ อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ไม่รู้สึกอึดอัดหรือเสียหน้าเลยสักนิด กลับเอ่ยขอโทษด้วยสีหน้ารู้สึกผิด “พี่
