ใหญ่ ผ้าต่วนที่เจียงหลิ่วจือหยิบไปจากห้องของพวกพี่เมื่อคืน ข้าเอามาวางไว้ที่ห้องโถงแล้ว กำลังจะยกไปคืนให้ท่าน ในเมื่อท่านมาพอดี งั้นก็ถือไปด้วยเลยแล้วกันนะเจ้าคะ”
อวิ๋นโส่วกวงไม่ได้พูดอะไร แต่ก็หอบผ้าต่วนสามพับที่อยู่บนโต๊ะเดินออกไปข้างนอก อวิ๋นเหมยเอ๋อร์เห็นแล้วก็รู้สึกเสียดายจนหนังตากระตุก
เถาซื่ออดกลั้นสุดกำลังไม่ให้ตัวเองพุ่งตัวออกไปแย่งผ้าต่วนผืนนั้นกลับมา ช่างเถิดๆ หากเหมยเอ๋อร์ได้เข้าจวนโหว ต่อไปผ้าต่วนสวยๆ ก็จะมีอีกมาก
ก่อนหน้านี้ที่อวิ๋นเหมยเอ๋อร์กับเถาซื่อยุยงให้เจียงหลิ่วจือกับเจียงเถาจือไปขโมยของ ก็เพราะพวกนางเกิดความโลภ อยากจะฮุบของที่ท่านโหวมอบให้เอาไว้เอง
แต่หลังจากที่พี่น้องตระกูลเจียงถูกคนของบ้านใหญ่จับได้ มิหนำซ้ำเถาจือยังทำให้จ้าวซื่อแท้งลูกจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ก็ฉลาดขึ้นมาทันที นางคิดว่านี่อาจจะเป็นโอกาสที่จะประจบประแจง และแสดงความเป็นมิตรต่อบ้านใหญ่
ผู้เฒ่าอวิ๋น เถาซื่อ อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ และอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ก็เดินตามอวิ๋นโส่วกวงออกมา
อวิ๋นโส่วกวงมอบผ้าต่วนสามพับให้กับหัวหน้าตระกูลอวิ๋น ก่อนจะเอ่ยว่า “ท่านลุงใหญ่ ผ้าต่วนสามพับนี้ เจียงหลิ่วจือขโมยมาจากบ้านของข้าเมื่อคืน เป็นของที่ท่านโหวมอบให้ ตอนนี้ข้าขอมอบให้กับตระกูล เอาเง
