ข็งกร้าวใส่เขาเช่นนี้
แต่เพียงเวลาไม่นาน ลูกชายที่เขาสามารถควบคุมได้อย่างอยู่หมัด กลับกลายเป็น… เย็นชาใส่เขาเช่นนี้ไปเสียแล้ว?
หัวใจของผู้เฒ่าอวิ๋นเจ็บปวดอย่างมาก แต่ต่อหน้าผู้อาวุโสตระกูล หัวหน้าตระกูล และผู้ใหญ่บ้าน ต่อให้ผู้เฒ่าอวิ๋นจะไม่พอใจ ไม่เต็มใจมากแค่ไหน เขาก็ทำได้เพียงพูดกับเจียงเถาจือว่า “เถาจือ เอาของไปคืนลุงใหญ่ของเจ้าซะ”
เจียงเถาจือตาแดงก่ำ มองด้วยความไม่เต็มใจ แต่ถูกป้าชาวบ้านสองคนคุมตัวเอาไว้ จึงหนีไปไหนไม่ได้ ถึงแม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็ยังต้องโยนห่อสัมภาระที่อยู่บนตัวออกมา
เมื่อมันหล่นลงกับพื้น เครื่องประดับที่ทำจากทองและเงินจำนวนหนึ่ง รวมถึงเครื่องประดับหยกอีกสองสามชิ้นกระจัดกระจายอยู่บนพื้น น่าเสียดายที่ถูกเจียงเถาจือโยนออกมาแบบนี้ ทำให้แตกเสียหาย
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันมองด้วยความเสียดาย ยิ่งไปกว่านั้น ของพวกนี้เป็นสิ่งของที่อวิ๋นโส่วกวงบอกไว้อย่างชัดเจนว่าจะมอบให้กับตระกูล ผู้อาวุโสตระกูลอวิ๋นหลายคนจึงรีบเข้าไปเก็บขึ้นมาพลางบ่นเสียดายจนถึงขั้นกระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ
“อวิ๋นเจียชาง นี่หรือหลานสาวคนดีของเจ้า นิสัยแย่จริงๆ!”
“นั่นสิ นี่มันหยกที่ท่านโหวมอบให้เชียวนะ ราคาคงไม่น้อยกระมัง”
ส่วนเถาซื่อกับอวิ๋นเหมยเอ๋อร์กลับรู้สึกสะใจ แต
