ี่สง่างามราวกับเซียนบนสวรรค์เช่นเขา…
กลับมาถึงบ้าน อวิ๋นฉี่เย่วางอวิ๋นเจียวลงบนเตียง แล้วสั่งให้โม่ซ่านไปตักน้ำอุ่นมาให้ เขาเอามือลองอุณหภูมิน้ำ จากนั้นก็หันไปพูดกับโม่ซ่านที่กำลังจะเข้ามาเช็ดเท้าให้อวิ๋นเจียวว่า “ข้าทำเอง”
จากนั้นเขาก็ถอดรองเท้าและถุงเท้าของอวิ๋นเจียวอย่างคล่องแคล่ว พับขากางเกงขึ้น แล้ววางเท้าเล็กๆ ของนางลงในน้ำอุ่น ดูเหมือนว่าเขาจะทำแบบนี้จนเคยชิน
อวิ๋นเจียวหลับสนิทโดยไม่รู้เลยว่าพี่ชายกำลังนวดเท้าให้ แต่นางก็ส่งเสียงในลำคอออกมาหลายครั้งด้วยความสบาย รอยยิ้มบนใบหน้าของอวิ๋นฉี่เยว่ยิ่งดูอ่อนโยนมากขึ้น
หลังจากเช็ดเท้าให้อวิ๋นเจียวเสร็จ อวิ๋นฉี่เยว่ก็ใช้ผ้าขนหนูเช็ดน้ำออกอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เอาเท้าเล็กๆ ของนางสอดเข้าไปในผ้าห่ม ห่มผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป
อวิ๋นฉี่เยว่สั่งโม่ซ่าน “ปล่อยให้นางหลับไปก่อน ไม่ต้องรีบปลุกมากินข้าวเช้า”
โม่ซ่านรับคำทันที “เจ้าค่ะ คุณชายใหญ่”
ฝ่ายบ้านตระกูลอวิ๋นเก่า ห้องของบ้านใหญ่
พี่น้องสามคนรวมทั้งฉี่เสียงและฉี่ชิ่ง สองพี่น้องนั่งอยู่บนเตียงและม้านั่งในห้อง ส่วนฟางซื่อกับชุนเหมยเฝ้าจ้าวซื่ออยู่ในห้อง
เฉาโส่วเย่าเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล “พี่ใหญ่ ท่านอยากตัดญาติ แต่ท่านพ่อคงไม่ยอมแน่ๆ”
การที่เขาตัดญาติไ
