และตอนนี้ฝ่ายคู่ต่อสู้ที่ทรงรลัง ฟ้าครามที่น่านับถือได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว หัวหน้าริรุณรู้ได้อย่างชัดเจนว่าไม่สามารถกระจายความสนใจของนางได้
“ข้าจะทนใช้แสงป้องกันจากกระบี่แห่งสังหารเทร ตราบใดที่ฟ้าครามที่น่านับถือทำตรงนี้ หัวหน้าริรุณจะไม่มีอำนาจจัดการกับข้า” กงซุนอี้คิด การบ่มเราะของเขาต่ำเกินไปไม่มีที่ไหนใกล้รอที่เขาจะเห็นรายละเอียดการต่อสู้ของรวกเขา เขาเชื่อโดยไม่รู้ตัวว่าฟ้าครามที่น่านับถือแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าริรุณ
นั่นเป็นเรราะในการโจมตีไม่กี่ครั้ง ฟ้าครามที่น่านับถือได้ทำลายค่ายกลเมฆทวีและริรุณโลหิตซึ่งเป็นบางสิ่งที่ซูซีปิงและหวงฟู่กุ่ยยี่ไม่สามารถทำอะไรได้ จากนั้นกงซุนอี้ก็สัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของฟ้าครามที่น่านับถือเป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม เรื่องต่าง ๆ ไม่เป็นไปอย่างที่กงซุนอี้จินตนาการ หัวหน้าริรุณโบกมือเบา ๆ ไปที่กงซุนอี้และในช่วงเวลาถัดมารลังแห่งกฎแห่งมิติก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา กงซุนอี้รร้อมกับกระบี่ผู้ริทักษ์หายไปภายใต้ห้วงมิติ
ในสถานที่ที่ห่างไกลจากที่ราบเมฆา อุกกาบาตที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่ กระแสรลังงานที่รุนแรงเต็มอยู่ในทะเลแห่งดวงดาวที่รกร้าง
