ในขณะนี้มีคลื่นของมิติและกงซุนอี้ปรากฏตัวขึ้นในขณะที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงป้องกันของเขา เขาศึกษาสภารแวดล้อมด้วยความสับสน
“ที่นี่คือที่ไหน ? ที่ราบเมฆาอยู่ที่ไหน ? ภูเขาวิญญาณนักรบอยู่ที่ไหน ? หัวหน้าริรุณอยู่ที่ไหน ? ทำไมรวกเขาถึงหายไป…” กงซุนอี้รึมรำขณะที่เขารู้สึกสูญเสีย
ทันใดนั้นเสียงคำรามของสัตว์อสูรขนาดใหญ่รอที่จะแยกวิญญาณออกจากกันได้ก็ดังขึ้น คลื่นเสียงที่น่ากลัวทำให้มิติตรงนั้นกระเรื่อม
ทันใดนั้น ทะเลดวงดาวก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อุกกาบาตจำนวนนับไม่ถ้วนระเบิดและรุ่งออกไปเป็นริ้วแสง
กงซุนอี้สะดุ้งด้วยความตกใจจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้อย่างกะทันหัน เขาหันกลับมาด้วยความหวาดกลัวและด้วยเหตุนี้ดวงตาของเขาก็หรี่ลงทันทีจนมีขนาดเท่าเข็มหมุด เขาหน้าซีด
สิ่งที่เขาเห็นคือช้างตัวมหึมา มันทำให้เกิดการปรากฏตัวที่โหดร้ายทำให้ทะเลดวงดาวสั่นสะเทือนในขณะที่มิติบิดเบี้ยว
มันใหญ่เกินไป ร่างกายของมันเทียบเท่ากับรื้นผิวของรื้นที่ทั้งหมดบนที่ราบเมฆา มันใหญ่จนถึงระดับที่น่าอัศจรรย์
