กช่วยหลี่ลี่ แต่ก็หาเหตุผลไม่ได้ในทันที
“ท่านเยว่ เรื่องนี้ชัดเจนแล้วใช่ไหม! เขาสังหารผู้ใต้บังคับบัญชาสี่คนของสำนักเฟิ่นเทียนถัง เขาต้องชดใช้ด้วยชีวิต ส่วนค่าชดเชยอื่น ๆ ค่อยว่ากันหลังจากเขาตายแล้ว”
ฉินโซ่วเฉิงกล่าวเย็นชา
“ทำไม?”
ตอนนี้หลี่ลี่หันหน้าไปถามอย่างสงสัย
“ทำไม? ไม่ใช่เจ้าหรือที่สังหารผู้ใต้บังคับบัญชาสี่คนของสำนักเฟิ่นเทียนถัง?”
ฉินโซ่วเฉิงแค่นเสียงตอบ
“ข้าฆ่าพวกเขา แต่ทำไมข้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต?” หลี่ลี่ถามทันที
ตอนนี้ยกเว้นหลิวชิงซาน มหาบุรุษเจ้าสำนักที่เหลือทั้งหมดขมวดคิ้ว คำถามของหลี่ลี่ช่างโง่เขลา ต่อหน้าหัวหน้าสำนักอื่น นี่เป็นเรื่องน่าอับอายอย่างยิ่ง
“ที่แท้ก็เป็นคนโง่นี่เอง! ท่านเยว่ การลงโทษในห้องโถงหมิงเยว่นี้ไม่สะดวก ข้าคิดว่าท่านควรปิดผนึกวิชาของเขา แล้วให้รองหัวหน้าสำนักเฉียนของพวกเราสังหารเขาเลยก็พอ”
ฉินโซ่วเฉิงมองหลี่ลี่อย่างดูแคลนแล้วกล่าว
“ท่านรองหัวหน้าสำนัก ท่านไม่ได้ยินเหตุผลหรือ? ข้าไม่ได้ฆ่าเขาโดยไม่มีเหตุผล แต่เพราะเขาล่วงเกินข้า และมีเจตนาไม่ดีในสำนักหมิงเยว่ข้าจึงสังหารเขา”
หลี่ลี่หันหลังกลับแล้วกล่าวเย็นชา
“อะไรนะ? นี่เป็นเพียงผู้ใต้บังคับบัญชาไม่กี่คนที่พูดคุยกันเล่น ๆ เท่านั้น ไม่ควรถือสา แม้พวกเขาจะไปหาหลิวเหมยเอ๋อร์แต่ก็ยังไม่ได้พบไม่ใช่หรือ?”
ฉินโซ่วเฉิงตาเบิกกว้าง กล่าวทันที
“ท่านรองหัวหน้าสำนัก นี่คือสำนักหมิงเยว่ไม่ใช่สำนักเฟิ่นเทียนถัง
