จมตีเจ้า แต่เจ้าฆ่าพวกเขา นี่คือความจริง”
ฉินโซ่วเฉิงแค่นเสียง ด้วยความโกรธจัดเขาไม่สนใจสถานะของตัวเอง ถึงกับมาโต้เถียงกับ หลี่ลี่
“ฮ่า ๆ ถ้าเช่นนั้น ตามที่รองหัวหน้าชินกล่าว หากข้าไม่ได้โจมตีถูกร่างของท่าน นั่นก็ไม่นับว่าเป็นการก่อเหตุใช่หรือไม่?หลี่ลี่มีวรยุทธ์ตื้นเขิน ขอให้รองหัวหน้าชินอย่าหลบหลีก เพื่อพิสูจน์ว่าข้าโจมตีท่านจริงหรือไม่ หากรองหัวหน้าชินเสียชีวิตในทันทีหลี่ลี่จะชดใช้ด้วยชีวิต”
หลี่ลี่ยิ้มเย็นชา พลังปราณยุทธ์อันเย็นยะเยือกพลันปะทุขึ้น จากนั้นโล่แสงสว่างก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขาแล้วหลี่ลี่ก็ก้าวเท้าอย่างมั่นคงเดินไปทางฉินโซ่วเฉิง