หลี่ลี่เอ่ยอย่างดูแคลนพลางเบ้ปาก
“เจ้า… เจ้าปิดจุดชีพจรของข้า”
เชียนหมิงชวนพูดต่อ
“รองหัวหน้าเชียน อย่าโง่เขลาเช่นนี้เลย น่าเสียดายที่เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตรูปลักษณ์ข้าก็แค่มีวรยุทธ์ระดับขอบเขตรูปลักษณ์เท่านั้น แม้ว่าข้าจะโจมตีเจ้าจากด้านหลัง ข้าก็สามารถฆ่าหรือทำร้ายเจ้าได้โดยตรงไม่ใช่หรือ? ทำไมข้าต้องปิดจุดชีพจรของเจ้าด้วย? สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงคำพูดข้างเดียวของเจ้า เจ้ากำลังกลับดำเป็นขาว” หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา
“หัวหน้าเยว่สำนักหมิงเยว่ของท่านมีศิษย์ปากคมคนหนึ่งจริง ๆ !”
ตอนนี้ฉินโซ่วเฉิงเข้าใจแล้ว เพียงไม่กี่ประโยคหลี่ลี่สามารถปัดความผิดทั้งหมดออกไปได้ ชัดเจนว่าเขาไม่ได้โง่เขลาอย่างที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้ หัวหน้าเยว่และคนอื่น ๆ รู้สึกโล่งอกเล็กน้อยในตอนนี้ พวกเขาไม่คาดคิดว่าหลี่ลี่จะสามารถพลิกสถานการณ์ได้ด้วยเพียงไม่กี่ประโยค
“รองหัวหน้าชิน นี่ไม่ใช่เรื่องของปากคม แต่เป็นเรื่องของข้อเท็จจริงหลี่ลี่กำลังบอกความจริงโดยไม่มีอะไรผิด” หลิวชิงซานยิ้มบาง ๆ กล่าว
“ฮึ ไม่ว่าอย่างไร ความจริงก็คือหลี่ลี่สังหารลูกน้องสี่คนของข้า”
ฉินโซ่วเฉิงยืนกรานอย่างแน่วแน่
“แต่ข้าป้องกันตัวโดยชอบธรรม พวกเขาต้องการฆ่าข้า และก่อเหตุในสำนักหมิงเยว่ข้าไม่สามารถรอให้พวกเขาฆ่าข้าก่อนแล้วค่อยมาเอาเรื่องทีหลังได้!” หลี่ลี่เอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา
“พูดเหลวไหล พวกเขายังไม่ได้โจมตีถูกตัวเจ้า พวกเขาจึงไม่ได้โ
