จื้อเจี้ยนแค่นเสียงเยาะเย้ยเหลาม่านเทียน “เจ้าใช่เหลาม่านเทียนหรือไม่ ? มันคงเป็นเรื่องตลกหากเป็นเรื่องอื่น ๆ ๆ เชื้อสายนักรบวิญญาณของเราจะไม่ทะเลาะกับเจ้ามากนัก ท้ายที่สุดแล้วบิดาบุญธรรมของนายน้อยประกายดาวก็มีน้ำหนัก มากในโลกเซียน น่าเสียดายแม้ว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่เรื่องที่เจ้าคุกคามศิษย์น้องแปดนี้ หากเรามาช้ากว่านี้เกรง งว่าผลที่ตามมาจะไม่ได้เป็นอย่างนี้”
“ใครจะรู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแล้วที่ทายาทคนที่แปดปรากฏตัวในฐานะเชื้อสายนักรบวิญญาณของเรา แต่เราก็เกือบจ จะเสียศิษย์น้องไปคนหนึ่งบนที่ราบเมฆา ความคับแค้นใจนี้ได้มาถึงจุดที่ไม่มีทางกลับแล้ว ดังนั้นแม้ว่าเราจะทำให้ นายน้อยประกายดาวไม่พอใจ แต่เราก็จะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด”
“และแค่นายน้อยประกายดาวก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้เราสนใจ ในความเป็นจริงเชื้อสายนักรบวิญญาณของเราไม่กลัวใครเลย บนที่ราบประกายดาวนอกจากใต้เท้าประกายดาวทั้งเก้า”
เสียงของจื้อเจี้ยนดังขึ้นอย่างรุนแรง จิตสังหารแผ่ออกมากดันเหลาม่านเทียนจนเขาต้องจริงจังมากขึ้น
