“ไม่ใช่ว่าเจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่หรือ ? เขายังไม่ได้รับบาดเจ็บ ทำไมเจ้าต้องทำอย่างนี้ ? ” เหลาม่านเทียนพูดต่ อ ความสามารถในการต่อสู้ของจื้อเจี้ยนนั้นยอดเยี่ยมมากเกินไป เขามีสมบัติอยู่ไม่กี่ชิ้นเช่นกันและเขาก็มีพลังวิ ญญาณนักรบ สิ่งที่รอคอยเหลาม่านเทียนคือความพ่ายแพ้หากพวกเขายังสู้กันต่อไป
ยิ่งต่อสู้กับเชื้อสายนักรบวิญญาณมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแย่มากขึ้นสำหรับเขา
“เหลาม่านเทียน เจ้าคิดว่าเชื้อสายนักรบวิญญาณของเราสามารถยั่วยุได้แบบนี้งั้นหรือ ? ” จื้อเจี้ยนหัวเราะเยาะ เข ขาใช้ทักษะทำลายวิญญาณและทำให้เหลาม่านเทียนต้องครางออกมาทันที ความเจ็บปวดจากวิญญาณของเขาทำให้เหลาม่านเทียน เหม่อลอยชั่วคราว
อย่างไรก็ตามเหลาม่านเทียนมีประสบการณ์รับมือกับการโจมตีเหล่านี้แล้ว ในช่วงเวลาที่เขาเหม่อลอย เขาก็ทนความเจ็บ บปวดบินถอยหลังไปอย่างรวดเร็วโดยสัญชาตญาณ เขาผละห่างจากจื้อเจี้ยน
“เจ้าคิดว่าตัวเองปลอดภัยแล้วง้นหรือ ? ” จื้อเจี้ยนหัวเราะอย่างเย็นชา จู่ ๆ เขาก็พุ่งออกไป กระบี่ในมือของเขา าก็ระเบิดปราณกระบี่ออกมาขณะที่เขาเหวี่ยงไปที่เหลาม่านเทียน
