ครอบครัวตงได้ปิดผนึกเผ่าเทพที่ร่วงหล่นแล้ว ทำให้มีคนเข้ามาได้เท่านั้น แต่ไม่อาจออกไปได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่ เขาจะหนี
“ไปจัดการกับราชาเทพของเผ่าเทพที่ร่วงหล่น คนนี้ปล่อยไว้ให้ข้า” ขั้นบรรพกาลจากครอบครัวตงมาถึงด้านหน้าหลัวเ เฟยเย่ เขาต้องมองไปที่หลัวเฟยเย่อย่างเย็นชา ขณะที่เขาพูดกับผู้อาวุโสที่ต่อสู้กับเขา
“ขอรับ ผู้อาวุโสสูงสุด ! ” ขั้นอสงไขยของครอบครัวตงคำนับอย่างสุภาพก่อนที่จะบินไปที่อื่น
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้า หลัวเฟยเย่ ข้าดีใจที่ได้ตายด้วยน้ำมือของผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวตง มันเป็นสิ่งที่ข้าภูมิใ ใจมาก” หลัวเฟยเย่พูดอย่างอนาถ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด ในขณะที่เขาหัวเราะเสียงดัง พร้อมกับเลือดที่ไหลออก มาจากมุมปากของเขาอย่างต่อเนื่อง
“ฮึ่ม” ผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวตงแค่นเสียงอย่างเย็นชาและแทงกระบี่ไปที่หลัวเฟยเย่
“หยุด ! ” ในเวลานี้ มีเสียงของหญิงสาวดังขึ้น เทียนซวงในชุดขาวบินมาจากระยะไกล นางมุ่งหน้ามายังเผ่าเทพที่ร่ว วงหล่นและตะโกนหยุดไปยังผู้อาวุโสสูงสุดที่กำลังจะฆ่าหลัวเฟยเย่
ผู้อาวุโสสูงสุดครอบครัวตงขมวดคิ้ว ทันในั้นเขาก็มองไปที่เทียนซางและดวงตาของเขาก็ค่อนข้างเย็นชา
