เทียนซางรู้สึกอึดอัดใจ นางตอบสนองกับสถานการณ์ทันทีและพูดกับเจี้ยนเฉินว่า “ผู้นำ ท่านช่วยปล่อยหลัวเฟยเย่ได้ ไหม? แม้ว่าเขาจะเป็นคนของเผ่าเทพที่ร่วงหล่น แต่ลึก ๆ แล้วเขาก็ไม่ใช่คนไม่ดี”
“เทียนซวง เขาเป็นสหายเจ้าหรือ ? ” เจี้ยนเฉินเหลือบมองไปที่หลัวเฟยเย่ เขาเป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 3 เขาไ ไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เจี้ยนเฉินต้องให้ความสนใจ
“หลัวเฟยเย่เป็นสหายข้ามาหลายปี เขายังช่วยเหลือข้ามากในอดีต” เทียนซวงกล่าว นางดูเหมือนกำลังอ้อนวอนเล็กน้อย
ผู้อาวุโสสูงสุดที่กำลังจะฆ่าหลัวเฟยเย่หยุดลงหลังจากเห็นเทียนซวงขอร้องเจี้ยนเฉิน เขามองไปที่เจี้ยนเฉินจากระย ยะไกล ๆ และรอการตัดสินใจของเจี้ยนเฉิน
“ในเมื่อเขาเป็นสหายเจ้า ข้าจะช่วยเจ้าในคราวนี้” เจี้ยนเฉินพูด เพราะเทียนซวงได้ขอร้องเขาและเขาก็ไม่ได้ทำให ห้นางผิดหวัง เขาอธิบายกับผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวตงให้ทราบทันที
พรสวรรค์ของหลัวเฟยเย่ไม่มีอะไรให้น่าตื่นเต้น เป็นไปไม่ได้ที่คนแบบนี้จะมาคุกคามเจี้ยนเฉินหรือครอบครัวตง
